BRIDGE TOWARDS THE FUTURE

The Dutch government honors the standpoint that between the Netherlands and Indonesia no special relationship still exists. Both governments associate wth each other like they do with other friendly nations.
For the friends of Linggajati the matter differs - the name indicates it-. They maintain warm relationships with Indonesia because in many cases it was the country of their youth. The country where their “roots” lie. For the “Friends of Linggajati” foundation a common history constitutes a reality that cannot just be ignored.

For us the Linggajati agreement is the pre-eminent symbol of this old engagement. The building where in 1949 the agreement between the Kingdom of the Netherlands and the Republic of Indonesia was reached, meant that the “defacto” recognition of the Republic of Indonesia became reality. It is also the residence built by my father in the twenties, where we have spent happy years.

My father always said that Linggajati would become famous one day, and history proved him right. The residence has been transformed by the Indonesian government into a museum The Conference Building, every year visited by thousands of  Indonesians from the whole country, but also by foreigners including Dutch people.
The museum in Linggajati together with the building of the Asia-Africa Conference of 1955 in Bandung and also the building of Pancasila, the state philosofy of the Indonesian nation, at present belong to the three most important historic buildings in Indonesia. A symbol in their struggle towards “Freedom”.

The Friends of Linggajati foundation endeavors to expose this shared past of two nations in the museum while simultaniously promote its historical knowledge in Indonesia and the Netherlands. In this a big task is still awaiting Indonesian and Dutch historians. The Indonesian history goes back many ages and existed long before the arrival of the Portugese, Dutch and others.

Linggajati constitutes only one conference in a series of discussions and negotiations between the Republic of Indonesia and the Netherlands. To mention a few : Hoge Veluwe, Renville conference, Malino conference and last The Round Table Conference in 1949.

However, the Linggajati Conference has a special place in history, because here the concept of a souvereign Indonesian federation was born and obtained its form, by a Union still allied with the Kingdom of the Netherlands, by which the success of the Round Table Conference became secured. Only this condition made the Indonesian independence acceptable for the Dutch.

However, history took a different path. The Indonesians who declared their independence on August 17th, 1945, showed a better understanding than the Dutch, given the world situation, that the colonial period had come to a definite end and secured their independence according to their own style, supported worldwide by the international community. 

Every nation observes its historic past through different eyeglasses. It is possible to manipulate the perception of history, however never the reality of history. This way history can hurt us. People and whole populations become homeless. Mass migration, war.

However people change, and what our parents and grandparents considered lawful yesterday, perhaps today we accept as injustice done to others. And thus in sixty years my grandchildren will look at history in which we live at present, in a totally different perspective.

But if we open ourselves for it, history can teach us also valuable lessons. And then I think of Europe with all its bloody wars.
It was Germany under Adenauer who took the arm of his people to walk with them on the path of self examination. Painful, emotional, but it opened the way towards a new Europe.

Indonesia is at present the third biggest democracy in the world and the largest maritime entity with a multi-cultural population. And the potential to further grow becoming the mightiest nation in the coming decade. It consists of 17,000 islands, 300 cultures.
Indonesia has become a mature nation and has found its rightful place in the world since August 17th, 1945. Today Indonesia is a full-fledged member of the G-20 group of countries. Their position has been elevated by MOODY’s  from A to double AA status.

2010. Many of our generation are not here anymore. We hope that the common lessons of Linggajati will continue to exist with the the museum The Conference Building as symbol.

The new generation will inherit a globalized world facing enormous challenges. The task of this generation in Indonesia and the Netherlands, yes in Asia and Europe, is to develop a sober and visionary vision that is possible to engage all the enormous challenges of our time, such as to preserve the jungles the “lungs of our planet” in Sumatra and Borneo.

Another challenge : The Netherlands as the gate of the future for Indonesia to obtain entrance to the European culture, economy and politics. In reverse Indonesia as the gate of the future for the Netherlands and Europe to ASEAN and Asia.

A possibility in that respect is the fact that based on our long relationship with the Republic of Indonesia, to introduce the Republic of Indonesia via the Kingdom of the Netherlands to the European Union as a “Prefered Nation Status”.
Economically the European Union will hereby receive more weight in the changed powerblocs of the world in order to also participate in talks with China, the USA, South Africa and Brazil .
As for raw materials, Indonesia can offer more than all other powerblocs created after Copenhagen.

Really, Linggajati a bridge towards the future.

The Linggajati exhibition the bridge towards the future can be viewed in the town hall of The Hague from 15-26 February 2010. The opening takes place February 15th, 2010, 16.30 hrs. Address: 70 Spui, Town Hall The Hague.

Formerly shown in Apeldoorn and Eindhoven.

“Friends of Linggajati” Foundation.

Joty ter Kulve – van Os, Willem A.A. van Os.

(Founders of SVL )

BRUG NAAR DE TOEKOMST.

De Nederlandse overheid huldigt het objectieve standpunt dat tussen Nederland en Indonesië geen bijzondere band meer bestaat. Beide regeringen gaan op regeringsniveau met elkaar om zoals ze dat ook met andere bevriende landen doen.

Voor de vrienden van Linggajati ligt –de naam zegt de al- de zaak anders. Zij onderhouden warme banden met Indonesië omdat dat in veel gevallen het land van hun jeugd is. Het land waarin hun ‘’wortels’’ liggen. Voor de Stichting’’Vrienden van Linggajati’’ is een gezamenlijke geschiedenis een realiteit waaraan niet zonder meer kan worden voorbij gegaan.

Het akkoord van Linggajati is voor ons het symbool bij uitstek van deze oude verbintenis. Het gebouw waar in 1949 het akkoord tussen Het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Indonesië tot stand kwam bracht met zich mee, dat de ‘defacto’ erkenning van de Republiek Indonesië een feit werd. Het is ook het huis gebouwd door mijn vader in de twintiger jaren, waar wij gelukkige jaren hebben mogen doorbrengen.

Linggajati zal ooit beroemd worden zei mijn vader altijd, en de geschiedenis heeft hem gelijk gegeven. Het huis is nu door de Indonesische staat omgevormd tot een museum de Gedung Perundingan, die jaarlijks bezocht wordt door duizenden Indonesiërs uit het hele land, maar ook door buitenlanders waaronder vele Nederlanders.
 Het museum te Linggajati, samen met het gebouw van de Aziatisch- Afrikaanse conferentie in 1955 te Bandung en het gebouw van de Pancasila de staatsfilosofie van het Indonesische volk, behoort nu tot de drie meest belangrijke historische gebouwen van Indonesië. Een symbool in de strijd naar hun ‘ Vrijheid ‘

De SVL zet zich in om dit gedeelde verleden in het museum inhoud te geven als onderdeel van de gezamenlijke geschiedenis van 2 volkeren evenals het bevorderen van de historische kennis daarvan in Indonesië en Nederland. Hier ligt nog een grote taak voor Indonesische en Nederlandse historici. De geschiedenis van Indonesië is eeuwen oud, bestond lang voor de komst van de Portugezen, Nederlanders e.a.

Linggajati is slechts één conferentie in een lange serie van discussies en onderhandelingen tussen de Republiek Indonesië en Nederland. Om een paar te noemen: Hoge Veluwe, Renville conferentie, Malino conferentie en als laatste de Ronde Tafel Conferentie in 1949.

Echter de Linggajati conferentie heeft een aparte plaats in de geschiedenis, omdat hier het concept is geboren en vorm heeft gekregen van een soeverein Indonesische federatie, door een Unie nog verbonden met het Koninkrijk der Nederlanden, Alleen zo was de Indonesische onafhankelijkheid acceptabel voor de Nederlanders.

De geschiedenis pakte echter anders uit. De Indonesiërs, die op 17 augustus 1945 hun onafhankelijkheid hadden uitgeroepen begrepen duidelijker, gezien de wereld situatie, dan de Nederlanders, dat het koloniale tijdperk definitief ten einde was en gaven op eigen wijze vorm aan hun onafhankelijkheid, daarin wereldwijd gesteund door de internationale gemeenschap.

Elke natie kijkt door een andere bril naar zijn historisch verleden. Het is mogelijk dat de perceptie van de geschiedenis wordt gemanipuleerd, echter nimmer de realiteit van de geschiedenis. Zo kan de geschiedenis ons pijn doen. Mensen en hele volken ontheemd raken. Massa migratie, oorlog.

 Echter mensen veranderen, en wat onze ouders en grootouders gisteren als rechtmatig beschouwden, aanvaarden wij misschien vandaag als onrecht anderen aangedaan. En zo zullen mijn kleinkinderen over zestig jaar misschien de geschiedenis, waarin wij nu leven in een geheel ander perspectief zien

Maar als wij er open voor zijn kan de geschiedenis ons ook kostbare lessen leren. En dan denk ik aan Europa met al zijn bloedige oorlogen.
Het is Duitsland onder Adenauer geweest, die zijn volk aan de hand nam om met hen de weg van zelfonderzoek te bewandelen. Pijnlijk, emotioneel, maar het maakte de weg vrij naar een nieuw Europa.

Indonesië is nu het derde grootste democratische land ter wereld en is de grootste maritieme eenheid met een multiculturele bevolking. En de potentie om uit te groeien als de machtigste natie in de komende decennia. Het omvat 7000 eilanden, 300 culturen.
 Indonesië is een volwassen natie geworden en heeft haar rechtmatige plaats in de wereld gevonden sinds 17 augustus 1945. Vandaag is Indonesië volwaardig lid van de G-20 landen. Hun positie is door Bloomberg verheven van A naar dubbel AA status.

2010. Velen van onze generatie zijn er niet meer. Wij hopen dat de gezamenlijke lessen van Linggajati blijven bestaan met het museum de Gedung Perundigan als symbool.

De nieuwe generatie erft een geglobaliseerde wereld, die voor hele grote uitdagingen staat. De taak van deze generatie in Indonesië en Holland ja in Azië en Europa, is een sobere, visionaire visie te ontwikkelen, die in staat is de enorme uitdagingen van onze tijd aan te gaan zoals o.a. het behouden van de oerwouden de ‘’longen van onze planeet ‘‘ in Sumatra en Borneo.

Nog een uitdaging: Nederland  de toekomstpoort  voor Indonesië om toegang te krijgen tot de Europese cultuur, economie, politiek.
Omgekeerd Indonesië de toekomstpoort voor Nederland en Europa naar ASEAN naar Azië.
Een mogelijkheid daartoe is het feit dat gebaseerd op onze lange relatie met de Republiek van Indonesië, via het Koninkrijk der Nederlanden de Republiek Indonesië te introduceren in de Europese Unie als een ‘’ Preferred Nation Status ‘’.
Economisch krijgt de Europese Unie hierdoor meer gewicht in de veranderende machtsblokken in de wereld, om mee te kunnen praten met China, U.S.A. India, Zuid Afrika en Europa.
Indonesië heeft qua grondstoffen meer te bieden dan al die andere machtsblokken, die zijn ontstaan na Kopenhagen.

Zowaar Linggajati een brug naar de toekomst.

De tentoonstelling Linggajati een brug naar de toekomst is te zien in het Stadhuis van den Haag van 15-26 februari 2010. De opening vindt plaats 15 februari 2010, 16.30 uur. Adres Spui 70 , stadhuis den Haag.

Al eerder vertoont o.a. in Apeldoorn en Eindhoven.

Stichting ‘Vrienden van Linggajati’

Joty ter Kulve-van Os ; Willem A.A. van Os
(Oprichters SVL)